دسته بندی:
۱۴۰۱/۳/۳۱ / ۰۹:۳۴
اشتراک گذاری پرینت

زمین سوخته را جدی بگیرید

کاهش چشمگیر تماشاگران سینما و تحرکات متقابل سازمان سینمایی به ویژه شخص محمد خزاعی در سفر های استانی این روزها تیتر رسانه های مختلف شده است. تلاش برای همکاری مشترک با همسایگان تا استفاده از ظرفیت شهرستانها ، اعم از نیروی مستعد انسانی تا جلب نظر مرجع های محلی در باب حمایت از سینما ، حداقل های ثمره حضور تیم مدیریتی در ماه های اخیر است.

به گزارش روابط عمومی سازمان سینمایی و سمعی بصری، هر چقدر تکاپوی مدیریت جدید سینما برای برون رفت از وضعیت کنونی به ویژه در بسترسازی جلب مخاطب و توسعه اقتصادی سینما سرعت می گیرد ، جریان های ذینفع در مدیریت های قبلی پرچم جنجال به منظور ایجاد انفعال را بلند تر بر می افرازند.  جریاناتی که با شعارهای سینما مرده است و یا اینکه فقط تولید می شود و سینمای سالنی دیگر محلی از اعراب ندارد و ... سعی تزریق یاس در حامیان بالقوه سینما و نیز ایجاد رکود و سکون این موثرترین ابزار تفریحی فرهنگی مردم را دارند.

آنچه اکنون تحت شعارهای منفعل کننده مطرح می شود حاصل ایستایی و بی فکری مدیریت گذشته خصوصا در طول چند سال منتهی به کوید ۱۹ است . این مدیریت به جای استفاده از فرصت کوید و ورود به فاز طراحی و اجرای برنامه های پس از کوید ، دست روی دست گذاشتند و فقط مسیر تولید بی محابا را باز گذاشتند تا با افزایش رقم فیلم ها، زمین سوخته ای تحویل بعد از خود دهند. برخی از شعار دهندگان کنونی انفعال، (اعم از مجله داران تا برخی در سطوح مدیریتی و اتاق های مشاوره و هیات های امنا)  در طول حضورشان نه تنها هیچ طرح و برنامه ای برای پس از کوید ارائه نکردند که حتی خود مبادرت به گرفتن پروژه ها و تصویب و ساخت فیلم توسط خود و اطرافیانشان  را در اولویت قرار دادند. دیدیم که رقم تولید فیلم در سال های کوید  افزایش هم داشت. در واقع همه بودجه سینما را در خط تولید قرار داده بودند تا از این رهگذر مفسده خیز، انبان هایشان را پرتر کنند .


کوید به داد مدیریت قبلی رسید تا سقوط سینمای پیش از این را توجیه کنند و نیز از فرصت دو سال غلبه کوید بیشترین بهره مین گذاری را ببرند . اینان مرتب با بزرگنمایی ورشکستگی سینمای آمریکا، ضعف های خود را پوشش می دادند غافل ازاینکه اگر آمریکا در اکران سالنی دچار ریزش تماشاگر شد و چالش جدی پیدا کرد با تمهیدات دیگری از جمله تغییر سمت و سوی تولید به ساخت آثاری با دو نسخه،  اکران آنلاین،  تقویت پلت فرم ها و ... سینما را بیش از پیش به خانه ها برد.

درس هایی از سینمای چین

در واقع مدیریت منفعل گذشته فقط چالش سینمای آمریکا را در اکران سالنی می دید، اما آنچه بیشتر از دید مدیران قبلی خصوصا در همه گیری کوید نادیده گرفته شد ، تلاش کشورهای صاحب سینمای مستقل از آمریکا بود ، از آلمان و ژاپن و کره بگیرید تا هند و چین و حتی انگلیس که کاملا برایشان محرز بود که کوید دائمی نخواهد بود و باید به فکر سال های پس از کوید باشند.

چین، نمونه بارزی است که مدیریت کلان سینمایی اش، بیش از دوره همه گیری کوید برای سینما برنامه ریزی کرد تا بیش از پیش زیرساخت های سینما را توسعه ببخشد . این کشور که طی دو دهه گذشته در تمام اجزا، سینمایش را به رشدی چشمگیر رسانده است (فقط  نزدیک هزار درصد افزایش تماشاگر داشته است) ، در دوران کوید به جای دست روی دست گذاشتن یا رها کردن سینما تا دیمی  رشد کند، با سیاست گزاری سنجیده، بودجه ها را به سمت زیر ساخت ها هدایت کرد به طوری که طی سال های کوید ۲۰ هزار سالن بر شبکه توزیع و نمایش افزود. چین با این چشم انداز که دوره کوید دیری نخواهد پایید به درستی سالن های کوچک محلی را در دستور قرار داد و ... تا بتواند  خود را از دومین قدرت سینمای پرتماشاگر (با درآمد ۱۳ میلیارد دلار) به جایگاه اول بکشاند.

اما در همین دوره مدیریت سینمای ما چه کرد؟ حالا که تیم جدید در مسیر جذب همه ظرفیت های کشور به دامن سینما پا گذاشته است ، هم آنان که به یمن پروژه های دولتی از طریق رانت و نفوذ در لایه های مدیریت دولتی به دفتر و دستک و تریبون و نشریه دست یافتند ، بلندگوی پر پارازیتی را علیه سینما به دست گرفته اند ، غافل از اینکه سینما نمرده است ، شاید تغییراتی در مواجهه با مخاطب را شاهد باشد، پس زنده باد سینما.

منبع: جام جم

لینک کوتاه
زمین سوخته را جدی بگیرید https://cinemaorg.ir/n/6a678046